sustum! ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi yaralar merhem tutmuyor geceler avutmuyor ben sustum acılarım konuşuyor yalnı
Önce Büyük Bir SevgiyLe GeLirsin ; Sonra YoLuna Devam Edersin .. KahroLuşLardan Habersizce , DeLice Seversin.. GeLmeyişLer Bir BaşLangıçtır Hüzne .. Her Zaman AğLamak Günah OLmuştur .. Sevabımız Yok OLmuş , Biz CehennemLiğiz AsLında..
Rabbim yüreğinde zerre kadar seni anan, sana dayanan, sana kanayan herkese acı, imanın nuruyla donat, Zira sen dilediğini hidayete erdirensin ey lütfunun sınırı olmayan! Ey ALLAH diyene acıyan! Ey merhametin kalbi! Varlığımızın ve bütün evernin sahibi! Hayatımıza haram ve helal çizgilerini çeken sahibimiz! kıl, Bizleri iman nuruyla donat ki nice tomurcukların güle durmasına vesile olalım, Cemre cemre çoğalt bizi, Yağmur yağmur yağdır bizi imanın serin diyarlarından mahrum kalmış kurak yüreklere, Irmak ırmak coştur bizi Beyhude geçmiş yıllardan nice canlar döndürelim, Coşkun coşkun çağlat bizi Yüreklerdeki gaflet yangını söndürelim, Hep sana Rabbim! Hep sana sadık kıl cümlemizi
Beni sarmani isterdim, doyasiya Gözlerinde bir günes gibi dogmak Sabahlari uyandigimda Kulagimda sesinin cinlamasini isterdim Gözyaslarim yanaklarimi islattiginda Senin silmeni isterdimYasamak icin sebep aradigimda Cevabin sen oldugunu bilmek Gözlerimi son kez kapatirken hayata
Süzülüp mavi göklerden yere doğru Omzuma bir beyaz güvercin kondu Aldım elime, usul usul okşadım Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım Bembeyazdı tüyleri,öyle parlaktı Açsam ellerimi birden uçacaktı Eğildim kulağına;dur,gitme dedim Hareli gözlerinden öpmek istedim Duydum;avuçlarımda sıcaklığını Duydum;benden yıllarca uzaklığını Çırpınan kalbini dinledim bir süre Ve uçmak istedim onunla göklere Ak güvercinin iri gözleri vardı Güzelliğinden fışkıran bir pınardı Soğuk sularından içtim, serinledim Çağlayan bir nehrin sesini dinledim Belki buydu sevmek hayat belki buydu Işıl ısıldım,gözlerim dopdoluydu Bir name yükseldi sevinçten ve hazdan Bir name yükseldi,güzelden beyazdan Uzattı sevgiyle pembe gagasını Birden öğrendim hayatın manasını Kaderde sevgiyi sende bulmak varmış Seninle bir çift güvercin olmak varmış...
En sonunda öğrendim galiba ya da kafama vura vura zorla öğrettiler... Neyi mi ? Aklımı kullanmayı... İyice tanımadan hiç bir insana bağlanmamayı... Beni takmayanı takmamayı... Verdiğim değeri hak etmeyen insanları silmeyi... Arkama dönüp bakmamayı... İnsanları değiştiremeyeceğimi (özellikle yalancıları) İnsanların dolduruşuna gelmemeyi... Çamura taş atmamayı (mutlaka üstünüze sıçrıyor)
Hiç kimse için kendime saygımı yitirecek bir şey yapmamayı... Gözyaşlarımın değerini bilmeyi ve onları değmeyecek şeyler için harcamamayı... Bir çift tatlı söze kanmamayı... Ben izin vermeden kimsenin beni üzemeyeceğini... Kendimin her şeyden önemli olduğunu ÖĞRENDİM! Seni Kaybettim ama Kendimi Kazandım.... ...
Ne de güzel söylüyor şair: Ben, seni görmeden sevdim, Yorgun gecelerde titreyen; bir yanı yetim, Bir yanı öksüz yüreğimle sevdim seni... Ey gönül bahçemde büyüttüğüm nazlı çiçek! Ve Ey sevdamın adı, aşkın gerçek anlamı! Bu hasret, bu gurbet söyle ne zaman bitecek?
Ben, seni görmeden sevdim... Gözlerini gözlerime değdir Efendim, ellerini ellerime... Sevmeyi senden öğrendim… ilkin! Sevilmesi gereken her şeyi senden, Şefkat seninle mana buldu, Buz çöllerini seninle aştım, ab-ı hayat sundun sıcak ikliminle. Gözlerini gözlerime değdir, elerini ellerime Efendim!
Ben, seni görmeden sevdim… Bahar yüzlü insanlar bildim, etrafında pervane, Onlardan biri olmak istedim hep, her emrine amâde. Seninle yaşamak, seninle ölmek, Seninle ağlamak ve seninle tebessüm etmek… Aynı sofrayı seninle paylaşmak istedim, Ama en çok seni, seni görmek istedim, göremesem de...